Saldfen – postaci

Szlachta z Saldfenu
Ernest PrynEmilia PrynAlbert PrynLara Pryn

Ernest Pryn

Władca Saldfenu o szlacheckim tytule baroneta, który odziedziczył po swym ojcu. W roku 1267 jego włości zostały zaatakowane przez rycerza Aenara Okrutnego. Celem agresora było zabranie baronetowi południowego obszaru Danrheny. Wojna między włodarzami zakończyła się krwawicą Prynów i w ostateczności Ernest oddał Aenarowi Danrhenę w listopadzie 1268 roku.

Baronet uchodzi za niezbyt bystrego włodarza. Choć za młodu często podróżował starając się rozwinąć swe wpływy i rozszerzyć handel Saldfenu za granicą, tak od kilkunastu lat większość czasu spędza w swych komnatach. Na jego dworze powszechnie uważa się, że faktyczną władzę nad Saldfenem sprawuje jego komorzy, Diego Horez.
Siedzibą włodarza jest zamek w centralnej części regionu, Saldfort.

Ernest Pryn jest niskim i grubawym mężczyzną po pięćdziesiątce, któremu bogowie wyjątkowo mocno poskąpili urody.

Emilia Eliza Leuvaarden-Pryn

Siostrzenica nilfgaardkiego szlachcica Berengara Leuvaardena, od roku 1251 baronetessa Saldfenu za sprawą mariażu z baronetem Ernestem. Para poznała się podczas handlowej wizyty baroneta w Nilfgaardzie, gdzie ten do szaleństwa zakochał się w Emilii. Ernest stawał na głowie, dwoił się i troił, aż udało mu się zdobyć rękę tej południowej piękności.

Choć w całym Srebrogórzu znana jest z nadzwyczajnych manier i doskonałej znajomości etykiety, w samym Saldfenie traktowana jest dużo gorzej. Emilia nigdy nie przejawiała zainteresowania wychowaniem swoich dzieci i zwyczajnie je ignorowała, co Saldfeńczycy uznawali za niegodne.

Baronetessa jest ciemnowłosą, zgrabną i zadbaną kobietą po trzydziestce o pięknym licu oraz wyjątkowo czarujących oczach.

Albert Pryn

Panicz Albert jest pierwszym i jedynym synem baroneta Ernesta i Emilii. Dziedzic Saldfenu to dobrze wychowany, powszechnie lubiany młodzieniec o szlachetnym sercu. Od najmłodszych lat szkolony był w sztuce wojennej osiągając bardzo dobre wyniki, choć w walce nigdy nie zaznawał przyjemności i traktował naukę jako powinność wynikającą z jego pozycji.
Studiował na Akademii Oxenfurckiej, gdzie poznał swych najlepszych przyjaciół, Jarvisa i Gerdana.

Albert jest dość wysokim, charyzmatycznym młodzieńcem o szlachetnym licu i niewybrednych manierach. Z łatwością nawiązuje znajomości, a wśród rozmówców wzbudza swym zachowaniem naturalny szacunek.

Lara Pryn

Piętnastoletnia córka baroneta Pryn i jego małżonki, Emilii. Ojciec od najmłodszych lat zapewniał jej najwyższego sortu naukę, dzięki czemu Lara wyrasta na bardzo wykształconą panienkę. Zna kilka języków, potrafi grać na trzech instrumentach, recytuje wiersze oraz z zamiłowaniem ćwiczy akrobatykę.

Mimo wielu zalet, córka baroneta posiada też ciemniejszą stronę. Z początkiem 1269 roku na saldfeńskim dworze wyciekły fragmenty jej osobistej korespondencji od dwóch lat prowadzonej z dwoma ważnymi osobistościami z zagranicy. Po wycieku zaczęto podejrzewać Larę o niegodne szlachty romanse, jednak dziewczyna zdementowała te insynuacje tłumacząc, iż są to jedynie plany na przyszłość i wszystko dzieje się pod okiem ojca. Baronet Pryn rzeczywiście potwierdził te słowa i oznajmił, iż szuka dla córki jak najlepszego męża.

Bogowie byli dla Lary Pryn nadzwyczajnie łaskawi. Obdarzyli dziewczynę urodą matki, a następnie pomnożyli ją razy dwa. Po Emilii Lara odziedziczyła zgrabną figurę, ciemne włosy, wielkie niebieskie oczy i godne arystokracji rysy twarzy.
Niektórzy śmieją nawet twierdzić, iż córka baroneta jest piękniejsza niż Patrycja Monfort, faworyta diuka Jana.


Znani mieszkańcy
Diego HorezDraifJulian z Gryfna

Diego Horez

Komorzy na zamku w Saldfenie oraz doradca baroneta Ernesta. Baronet poznał mężczyznę podczas wizyty handlowej w Mariborze ponad 20 lat temu. Zachwycony umiejętnościami pana Horeza, zaoferował mu posadę na swoim zamku.

Jest osobą bardzo znaną w całym Srebrogórzu. Nie jest tajemnicą, iż to prawdopodobnie on podejmuje wszystkie ważne decyzje w Saldfenie. Słynne lokalne powiedzenie brzmi: „Dziwkom płacimy za seks, kapłanom za rozgrzeszenie, a Horezowi za pieczątkę Prynów”.

Diego jest czterdziestoletnim mężczyzną o zadziwiająco – jak na urzędnika – atletycznej budowie ciała. Nosi równo przystrzyżoną brodę i krótkie szare włosy. Odziewa się skromnie, lecz elegancko, a wokół niego zwykle roznosi się zapach drogich perfum.

Draif

Wójt miasteczka Staropole leżącego u stóp zamku Saldfort. Swą pozycję Draif odziedziczył po ojcu. Zajmuje się sprawami administracyjnymi osady oraz utrzymywaniem w niej porządku.
Mimo nikłych umiejętności bojowych wykazał się męstwem w wojnie Saldfenu z Oedrheną, stając na czele zorganizowanego przez siebie oddziału najemników.

Draif jest brodatym mężczyzną o lekkiej nadwadze i mało szlacheckiej urodzie, lecz nienagannych manierach.

Julian z Gryfna

Rycerz herbu Wiosło, pan Gryfiego Szczytu – zamku znajdującego się na malutkiej wyspie po środku jeziora Gryfno w Saldfenie.

Julian tytuł odziedziczył po swym starszym bracie, Leopoldzie zwanym Rybolubem, który w roku 1268 torturowany był przez Wilemara z Trosedd. Julian wykupił brata z niewoli, lecz po powrocie do zamku Leopold zdążył postradać zmysły, przez co odsunięto go od władania majątkiem.

Julian jest czterdziestoletnim, łysiejącym rycerzem lubiącym wino i wojaczkę, a w czasie pokoju odosobnienie. Nigdy nie oczekiwał, że przyjdzie mu władać zamkiem na Gryfnie i nie czuje się dobrze w roli pana.